Na czym polega uniwersalność Antygony
Uniwersalna prawda na temat rozumu - "Szczęściem człowieka wielki rozum". "To najcenniejszy dar, i zawsze wolę trzeba pełnić bożą, w cierpieniu ciężkich kar", "Nie ujdzie ten, kto grzeszył dumą, na starość ucząc się rozumu". "Nie można w pełni znać człowieka, jego duszy, rozumu, myśli, dopóki w rządach, w prawie, sprawności nie pokaże". W tragedii Sofoklesa ścierają się różne racje. Para antagonistycznych postaci to na przykład Antygona i Kreon. Zdaniem Antygony, tradycja religijna każe pochować i opłakiwać zmarłego; obowiązkiem rodziny jest oddać cześć zmarłemu; uczucia jednostki nie mogą zostać zdeptane przez bezduszny rozkaz; władza powinna służyć ludziom, a nakazy boskie zawsze są ważniejsze niż władza ludzi. Zdaniem Kreona - podważanie nakazów władzy jest działaniem na szkodę państwa, nie można okazywać litości zdrajcom, którzy powinni zostać przykładnie ukarani, dobro kraju jest ważniejsze niż uczucia jednostki, władca nie może zmieniać swoich decyzji - osłabiłoby to jego autorytet. Powyższe racje, zarówno z jednej, jak i z drugiej strony, są słuszne i powszechnie akceptowalne. Konflikt "Kreon - Antygona" nie da się rozwiązać i właśnie na tym polega uniwersalność "Antygony" Sofoklesa. Ukazane w niej konflikty i motywy postępowania ludzi są zawsze aktualne, zmieniły się jedynie realia, ale problem buntu jednostki przeciw władzy i jej powinności oraz praw pozostał ten sam.