Skąd wywodzi się teatr
Teatr wywodzi się z obchodów Dionizji, świąt organizowanych ku czci Dionizosa - boga urodzajów, wina i beztroski. Ze świętem Dionizosa wiązały się specjalne obrzędy i procesje, od których początek wzięła grecka tragedia. Teatr grecki jest bardzo ważny, ponieważ stał się źródłem, punktem wyjścia jednej z najważniejszych dziedzin w kulturze ludzi, a mianowicie teatru. Greckie dramaty, pisane przez Sofoklesa, Ajschylosa czy Eurypidesa nie straciły na aktualności, są uniwersalne i do dziś grane na deskach teatrów. W teatrze greckim początkowo występował jeden aktor, później dwóch, dopiero Sofokles wprowadził trzeciego aktora. Nie było żadnych tłumów czy scen zbiorowych, po prostu trzech aktorów i chór, który komentował to, co dzieje się na scenie. Aktorzy wkładali na siebie szaty - tuniki o symbolicznym kolorze, na twarze zakładali maski, na nogi podwyższające obuwie, koturny. Aktorami mogli być tylko mężczyźni. Teatr starożytny znacznie odbiegał od dzisiejszego. Przedstawienie rozpoczynał autor, zapowiadający tragedię - był to tzw. Prologos. Właściwym początkiem był Parodos, czyli wejście na scenę chóru. Chór także kończył przestawienie, był to Exodos. Między tymi członami, stanowiącymi początek i koniec tragedii, rozgrywała się akcja podzielona na epizody (epejzodia). Na scenie chór wygłaszał stosowny komentarz do akcji - Stasimon. W tragedii greckiej występowała zasada trzech jedności - jedności miejsca, czasu oraz akcji, oraz tzw. konflikt tragiczny, sytuacja, w której bohater musiał wybierać miedzy dwiema równorzędnymi racjami. Jakiegokolwiek wyboru by nie dokonał, i tak okazywał się on zły. Bohater jest skazany na zły wybór - ciąży nad nim fatum (przeznaczenie).